شاه دلم به خانه بازگردد

تا دیروز اگه در سکوت غم خود بی فریاد نفس می‌کشیدم ... اگه سفیدی برف و بوی نارنج برایم بی معنی بود ... اگه بیدار بودن را برای به خواب رفتن زندگی می‌کردم ... اگه در کوچه‌های دل من در هیچ خانه ای باز نبود ... برای این بود که شاه دلم دیگر در این خانه نبود ... امروز اما دنیا بوی دگری دارد ... امروز کوچه‌های شهر روشن شده اند با آتش سربازان وطن ... در هیچ خانه ای بسته نیست ... چون مردم سرزمینم دیدند آنچه من سالهاست در انتظارم ... چون مردم ایرانم دیگه فریاد میزنن شاه من برگرد به خانه ... امروز دیگه دنیا واسه من تاریک نیست امروز دیگه فریادم بی صدا نیست آخر این قصه اگه نزدیک و یا دور دلم قرص دل در گرو وطن دادم و امروز برای کودکی می‌جنگم که بی درد ، آدم برفی ‌کوچکی درست خواهد کرد که لبخندش واقعی باشد ...! پاینده ایران #جاویدشاه