← بازگشت به دل‌نوشته‌هادل‌نوشته‌ها

نوروزی برای ایران نو

آراموفن
تصویر 1 همراه پست اصلی در ایکس
تصویرِ همراه پست اصلی در ایکس
این نوروز، رنگ و بوی دیگری دارد… نوروزی برای ایران نو. ایران عزیز، این سرزمین هزاران ساله‌ی نور و آتش و بهار... امروز، در لحظه‌ی تحویل سال، وقتی باد بهار از دل کوه‌های البرز می‌وزد و سبزه‌های سفره‌ی هفت‌سین می‌لرزد، من صدای تو را می‌شنوم… نه صدای سکوت، نه صدای تسلیم صدای فریادی که از عمق سینه‌های زخمی‌ات برمی‌خیزد: «ایران دوباره ایران شده است!» نوروز، این معدود نماد اصیل ایرانی که حتی اهریمن هم نتوانست آن را از ما بدزدد، امسال دیگر فقط جشن بهار طبیعت نیست. اوج پیروزی نور بر تاریکی است. پیروزی حقیقتی که چهل و چند سال در زنجیر دروغ و خون خفه شده بود، اما هرگز نمرد. هر قطره خونی که بر خاک ریخت، هر جوانی که در خیابان‌ها جان داد، هر مادری که موی سپید کرد و هنوز منتظر است، همه‌شان امروز در سبزه‌ی نوروز جوانه زده‌اند. آن‌ها سردی زمستان طولانی را به جان خریدند تا ما و نسل‌های پس از ما، با گرمای آزادی، با گرمای ایران واقعی، گرم شویم. به یاد بیاور: آن شب‌های تاریک که تیرها در آسمان می‌بارید، آن کوچه‌های خونین که نام جاویدنام‌ها بر دیوارها حک شد، آن زندان‌هایی که درهایشان با زنجیرهای آهنین بسته بود… همه‌شان امروز در حال فرو ریختن‌اند. دیوار سیاهی که بر سینه‌ی ایران نشسته بود، ترک برداشته. درهای تابوی رژیم جمهوری اسلامی یکی‌یکی در حال شکستن هستند. و در آن سوی درها، ملتی ایستاده است… یکپارچه، یک‌دل، یک‌صدا. ملتی که امروز زیر یک پرچم، زیر یک نام، زیر یک آرمان گرد آمده: رضاشاه دوم ، نماد ملی و هویت ایرانی... ایران من، این نوروز، سفره‌ی هفت‌سین تو فقط سبزه و سکه و سنجد نیست. روی آن خون جاویدنامان چیده شده، اشک مادران، فریاد دختران، ایستادگی پسران. و در مرکز سفره، پرچم شیر و خورشید… که دوباره برافراشته شده، نه به زور باد، که به اراده‌ی یک ملت که فریاد زد: «جاویدشاه» این بهار، بهار آزادی است... بهاری که دیگر از تبعید و زندان و ترس خبر ندارد... بهاری که در آن، صدای اذان صبح اعدام خاموش شده، و به جای آن، صدای خنده‌ی کودکان در کوچه‌ها، آواز آزادی در میدان‌ها، و نوای «پاینده ایران و جاویدشاه» در هر نفس طنین‌انداز است. هم وطنم ، عزیزم ،‌ رفیقم و پاره تنم اگر اشک در چشمانت جمع شد، بگذار بریزد… این اشک‌ها دیگر اشکِ اندوه نیست، اشکِ شوق است، اشکِ پیروزی است، اشکِ تولد دوباره‌ی ایران است. نوروزت پیروز باد، ایرانت جاوید باد، آزادی‌ات ابدی باد. این نوروز، رنگ و بوی دیگری دارد… رنگ خون فرزندان ایران و جاویدنامان راه آزادی... بوی آزادی و طعم پیروزی ایران آزاد نوین ، از امروز آغاز شد. و ما، همه با هم، آن را خواهیم ساخت. پاینده ایران #جاویدشاه جاوید ملت یکپارچه‌ی ایران

متن از آرشیو پست‌های عمومی ایکس برداشته شده و عنوان این صفحه برچسبی برای کتابخانه است. عکس‌های پست اصلی از همان پست یا رشته‌اند؛ تصویر جلدیِ جداگانه، اگر باشد، با برچسب مشخص شده است.

دیدن نوشتهٔ اصلی در ایکس ↗

بازخورد در X

برخی از پیام‌های شما

دیدن همهٔ پاسخ‌های زنده در X ↗
پس از خواندن

گفت‌وگو دربارهٔ این نوشته

نظرت دربارهٔ «نوروزی برای ایران نو» چیست؟ دیدگاه‌ها پس از تأیید، فقط زیر همین نوشته نمایش داده می‌شوند.

باز کردن گفت‌وگو در صفحهٔ مستقل ↗