باغ آقا بزرگ و میخ و چکش

#رشتو #داستان باغ آقا بزرگ و میخ و چکش…! این مهمه که چی رو به کی ، چطوری می‌گیم نه…؟ حرف گاهی از تیغ جراحی برنده‌تره این داستان رو بخونید …! #جاویدشاه 👇🏼👇🏼👇🏼

اون قدیما آقا بزرگ نزدیک‌های دزفول یه باغ نارنج داشت و یه خونه هم توش ساخته بود و خیلی‌ وقتها با خانم جون اونجا می‌موندن و بچه‌ها هم تابستونا میرفتن پیششون…! خونه دور ساز بود و یه تعداد اتاق داشت و یه اندرونی که به آشپزخونه راه داشت…! وسط خونه هم باغچه و یه حوض کوچیک 👇🏼👇🏼👇🏼

تو یکی از این اتاقها هم ، ابوسلمان و ننه سلیمه زندگی می‌کردن که از باغ نگه‌داری می‌کردن و همونجا هم زندگی می‌کردن…! یادم میاد ننه سلیمه هر روز برامون نون می‌پخت و آخرش هم تا تنور داغ بود چندتا کلوچه درست می‌کرد که با چایی خیلی مزه می‌داد…! 👇🏼👇🏼👇🏼

تو یکی از همین تابستونا که رفته بودیم خونه باغ ، عمو اینا و چند تا مهمون دیگه هم اومده بودن و کلی خوش می‌گذشت… فقط… اونوقتها من خیلی اخلاق خوبی نداشتم و خیلی زودجوش بودم و عصبانی که ‌می‌شدم کنترلم رو از دست می‌دادم و معمولاً کار به دعوا و زد و خورد می‌رسید… 👇🏼👇🏼👇🏼

برای همین پسرعمو‌هام از من دوری می‌کردن و بازی نمی‌کردن با من. یه روز که عموم بچه‌هارو برده بود سر رودخونه که بازی کنن و آبتنی ، من موندم تا به آقا بزرگ تو کار باغ کمک کنم … کمی دورتز از خونه طوی باغ قدم می‌زدیم و حرف می‌زدیم… 👇🏼👇🏼👇🏼

بهش گفتم از خودم بدم میاد… همش قاطی می‌کنم و هیچکی دوست نداره با من بازی کنه…! ازم پرسید: خوب دوست داری خوب باشی؟ گفتم: آره دوست ندارم تنها باشم… گفت: برگرد سمت خونه و از ابوسلمان جعبه میخ‌ها و چکش رو بگیر و بیا ته باغ … منم دویدم و رفتم و با میخ و چکش برگشتم …

آقا بزرگ گفت: از امروز هر وقت عصبانی بودی بیا اینجا و یک میخ بکوب به این نرده‌های کنار باغ تا آروم بشی…! عصبانیتت رو خالی کن روی میخ‌هه جالبه روزهای اول شاید ۲۰ تا میخ می‌کوبیدم، گاهی داد می‌زدم و گاهی حتی گریه می‌کردم اما ته باغ بود ‌و کسی نمی‌شنید و خیالم راحت بود 👇🏼👇🏼👇🏼

روز‌ها می‌گذشت و تعداد میخ‌هایی که می‌کوبیدم کمتر می‌شد…! بعد از چند روز با خوشحالی رفتم پیش آقا بزرگ و گفتم: انگار دیگه می‌تونم خودم رو کنترل کنم چون سه روزه که میخی نکوبیدم تشویقم کرد و گفت: حالا از امروز هر بار که عصبانی نشدی و مهربون بودی برو یک میخ رو دربیار…! 👇🏼👇🏼👇🏼

چند روزی گذشت و دیگه خیلی آروم شده بودم…! از طرفی هم ارتباطم با بچه‌ها خیلی خوب شده بود و حتی شب‌ها هم کنار هم روی پشت بوم می‌خوابیدیم و کلی حرف می‌زدیم تا بخوابیم…! نزدیکای آخر تابستون شد و دیگه کم کم داشتیم آماده برگشت به اهواز می‌شدیم…! به آقا بزرگ گفتم … 👇🏼👇🏼👇🏼

آقا بزرگ دیگه میخی نمونده و منم خیلی خوشحالم…! لبخندی زد و گفت بریم با هم ببینیم…! وقتی رفتیم ته باغ و با ذوق نشونش دادم جای میخ‌هارو نشست کنارم و گفت: این سوراخ‌هارو می‌بینی؟ گفتم بله… گفت: …

هر بار که از روی ناراحتی و عصبانیت حرف تندی به کسی می‌زنی و دلش رو می‌شکونی یه میخ زدی به اون طرف …! وقتی هم که ازش دلجویی کنی و ببخشه تو رو اون میخ رو در آوردی … اما ببین درسته دیگه میخی نیست اما جاش برای همیشه مونده نه؟ اثرش حتی ریز شاید هیچوقت از بین نره..! 👇🏼👇🏼👇🏼

درست می‌گفت…! اینروزها با این حجم فشار و درد ناراحت می‌شیم ، عصبانی می‌شیم ، می‌شکنیم اما… باید حواسمون باشه که مبادا با حرف تندمون به رفیقمون ، هم رزممون و هم وطنمون میخی بکوبیم که جاش رو نشه هیچوقت پر کرد…! پاینده ایران #جاویدشاه پایان رشتو