داستان سمساری

یه فنجان کمر باریک چایی داشت با نعلبکی و روش نوشته بود تکی به فروش می‌رسد یه کتاب اونورتر بود که جلد نداشت ،…

روی دیوار کناری ، یه قاب خالی شکسته بود و روش نوشته بود این قاب تصویر ندارد پایین همون دیوار یه عصا تکیه داده…

یه جعبه ماشین اسباب بازی کنترلی بود اما نوسته بود این ماشین نه چرخ دارد و نه کنترل یه آباژور بود به نظرم بد…

پیرزنی با لبخند و لحجه شیرین جنوبی بهم خوش آمد گفت گفتم + مادر جریان اینا چیه ؟ کسی هم می‌خره؟ گفت - خوب…

رفتم دوباره پشت ویترین کمی با دقت نگاه کردم تا چشم به یه جعبه کوچیک فیروزه‌ای افتاد و روش نوشته بود بدون قیمت ……

همین که داشت چایی می‌ریخت گفتم یه جعبه دیدم که روش نوشته بدون قیمت… - ها په دیدی؟ (بله پس دیدی؟) + بله دیدم…

سه کن (ببین) تو تِمام اون ویترین هرچی درد بود چشاتِ گرفت و نذاشت او جعبه قِشنگ رو نبینی - عزیزوم ! خو زندگی…

گفتم: نمی‌دونم چطور اینقدر دلم باز شد … انگار جون گرفتم … گفت: این دکون اصلش یه چایخونه‌س و چایی این چایخونه تلخ نبود…

🩵🙏🫡👑

جاویدشاه

سپاس مایا جان 🩵🙏👑🫡

فدای محبتت داداش کامیار عزیز 🩵🙏👑🫡

سپاس داداش مهران 🩵🙏👑🫡

درود بر شرفت دایی فریبرز عزیز که اینقدر دل صافی داری و تموم قشنگیهایی که بهش نیاز داریم رو می‌بینی بمونی برامون مرد 🩵🙏👑🫡