سامان و بهنام و آریا

#دلنوشته سامان و بهنام ‌و آریا سه تا رفیق بودن که سالها کنار هم و با هم زندگی کرده بودن و بزرگ شده بودن یه روز بهنام و آریا بدجور به تیپ و تاپ هم خوردن و دعوا و خلاصه قهر بدی بینشون در گرفت تا جاییکه زدن زیر میز رفاقت و به سامان گفتن دیگه تمومه و حالا باید انتخاب کنی میخوای با بهنام باشی یا آریا و اونیکی از تیم بره بیرون … سامان سکوت کرد … بهنام داد زد … چی شد پس … بگو دیگه یعنی اینقدر سخته؟ سامان گفت: آره … سخته … گفت سخته چون رفاقت رو تنهایی تجربه نکردم … چون هیچوقت نشده با هم باشیم و یکی از ما نباشه… چون یادم نمیاد و نمیدونم نبودن یه همدم چه شکلیه… گفت: تا امروز نمیدونستم که انتخاب کردنیه … فکر می‌کردم به دله … گفت : تاحالا راه رفتن با آریا رو بدون خندیدن با بهنام ندیدم تا حالا با کسی دعوام نشده و نتونم حرفم رو بزنم و از پسش بر بیام بدون اینکه پشتم به مشت بهنام و آریا گرم نبوده باشه… سخته چون تا امروز فقط گذشتن از همدیگر رو یاد گرفته بودم و نه رد شدن از همدیگر رو گفت تا امروز با بودن کنارتون زندگی کردم و ندیدم زندگی با خاطراتتون چطوریه… سخته نه…؟ سامان پرسید: حالا شما بگین با هم باشیم و پشت هم یا پشت کنیم به این همه با هم بودن …؟ … رفاقت حرمت داره رفیق …